‘Bijzonder moment, wat is nu echt waardevol?!’

Vandaag een bijzonder moment, de heropening van de terrassen. Samen met mijn vrouw dit moment even gevierd. Natuurlijk omdat we terrasliefhebbers zijn, maar ook omdat het toevallig onze trouwdag is vandaag. Onder het genot van een heerlijk biertje samen teruggekeken op onze 16 jaren huwelijk. Wat hebben we heel gedaan en meegemaakt. Vele mooie herinneringen komen voorbij. Een rondreis door Australië, vele andere vakanties, mooie momenten met familie en vrienden, gezonde kinderen, een prettige werkplek, geen financiële zorgen, een fijn huis. Kortom, we mogen niet klagen!

En dan.. komt je dochter vrolijk binnenwandelen, terug van een dagje school. In haar hand een bosje tulpen. “Van ons, voor jullie trouwdag. Dat jullie nog lang samen met ons mogen zijn!” Even later komt ook mijn zoon thuis van de basisschool, samen met een vriendje. Opgewekt en blij!

Rijkdom:
Dan besef je waar het in het leven echt om draait! Hoe fijn is het dat je kinderen zich goed voelen, het fijn hebben op school, vertrouwen hebben in zichzelf en vrienden maken en relaties opbouwen. Dat gevoel maakt je pas echt blij. Dat is rijkdom. Wat gun ik dit elk kind! (en elke ouder!)

Tegelijk besef ik me heel goed dat dit niet altijd zo is. Niet elk kind komt met plezier thuis van school, niet elk kind maakt makkelijk vrienden, niet elk kind vertrouwt op zichzelf laat staan op een ander en niet elk kind voelt zich happy. Ik zie dit elke dag weer op mijn werk op school. Kinderen die zich alleen voelen. Kinderen die steeds in conflict raken. Kinderen die moeite hebben om zichzelf te vertrouwen en dus ook een ander. Kinderen die moeilijk een vriendschap opbouwen. Kinderen en ouders die de oplossing bij een ander zoeken.

Als het niet vanzelf gaat..
Als iets niet vanzelf gaat, vraagt het om daarin te trainen. Wat je nog niet zo goed kunt, kun je wel leren! Het vraagt ook een stuk begeleiding tijdens deze training. Het lukt niet alleen. Het vraagt om ondersteuning in wie je bent, in wie je wil zijn, en hoe je daaraan kunt werken. Soms is een beetje hulp hierbij nodig. Je hoeft jezelf niet te veranderen, een stukje vaardiger worden helpt al. Iets meer vertrouwen in en op je zelf. Ik bied je deze hulp graag! Ik gun namelijk elk kind het gevoel waarmee mijn kinderen vandaag thuiskwamen.

Training:
Binnenkort start ik een training, speciaal voor jongens in de leeftijd van 8-10 jaar. Een fysieke training (max. 4 jongens) van 8 bijeenkomsten. Doel is jezelf meer te leren vertrouwen, je zelfvertrouwen vergroten en meer zelfbewustzijn te creeren. Door een beter bewustzijn over je eigen gedrag en functioneren, leer je beter af te stemmen op een ander, zonder jezelf te verliezen! Uiteindelijk ligt de oplossing in/bij jezelf, je hebt alleen even iemand nodig die je helpt!

Voor meer info over hoe ik kan helpen, kijk op www.gerbenbusscher.nl

Stevig in je schoenen staan, durven en doen!

Je hoort met regelmaat: “Je moet leren wat steviger in je schoenen te staan.” Een makkelijk gegeven advies, maar oh zo moeilijk wanneer je twijfelt aan jezelf, jij jezelf minder voelt dan een ander of bent bang voor reacties van een ander. Ga dan maar eens stevig in je schoenen staan. Hoe dan?

De Boom:
Op de homepagina van mijn website heb ik gekozen voor een jongen die in een boom klimt. Voor mij een metafoor voor wat ik voor je kan betekenen. De boom vindt zijn stevigheid in zijn wortels. Hoe dieper de boom geworteld is, hoe krachtiger zijn uitstraling. Dat geldt ook voor ons als mensen. Hoe steviger we letterlijk staan, hoe mentaal sterker we ons gaan voelen. Echter gaat dit niet vanzelf of doordat iemand dit tegen je zegt. Nee, dat vraagt gerichte kennis en training van je basishouding. Door training leer je om beter grondcontact te maken. Door beter grondcontact sta je letterlijk steviger in je schoenen. Dit heeft een positieve invloed op je mentale kracht. Ik leer je krachtig kan staan, zodat je dus letterlijk (fysiek) en figuurlijk (mentaal) minder snel weggeduwd of gekwetst wordt.

Trainen dus:
Op mijn school (Mikado Hengelo) begeleid ik meerdere leerlingen individueel. Kinderen die onzeker zijn en daardoor kwetsbaar. Of kinderen die juist snel denken en direct reageren en daardoor met regelmaat in conflict zijn. Dit willen ze zelf niet, het overkomt hen. We praten met het kind, we zeggen sorry en gaan we verder. Daarmee is het incident besproken, maar niet het onderliggende probleem. Je leert niet hoe je dit een volgende keer kunt voorkomen. Tijdens mijn training leer ik deze kinderen te gronden. Door goed grondcontact voel jij je sterker en ontstaat er net wat meer ruimte om te kunnen denken. Is het nodig om te reageren en zo ja, hoe dan? Ik zie hoe deze kinderen groeien in hun zelfvertrouwen, in keuzes maken om wel/niet te reageren.

Groei:
En natuurlijk gaat het nog wel eens mis, maar er is wel ruimte om nu te reflecteren. Vanuit de beweging, het oefenen in krachtig staan, ontstaat er zelfreflectie en groeit het kind! Vanuit het doen.. leren durven!

“Ik zie, ik zie..Wat jij niet ziet!”

Iedereen kent dit spelletje wel en heeft het met zijn/haar kinderen gespeeld, vaak met veel plezier! Wij speelden het bijvoorbeeld met onze kinderen als we in de auto op vakantie gingen.

Vandaag 2 april is het wereld autismedag! Zo’n 3% van onze kinderen heeft een autisme stoornis en nog eens 3% heeft een aanverwante stoornis hiervan. Hoe mooi zou het zijn dat we bij deze kinderen ook de gedachte van “Ik zie, Ik zie.. wat jij niet ziet” kunnen hanteren. Vaak zien we namelijk het gedrag van kinderen, maar niet hun vraag. Veelal zien we de harde kracht (boosheid, frustratie en angst) en reageren we daar op. Onder dit zichtbare gedrag zit echt een andere vraag, namelijk de vraag om gezien te worden. Help mij met mijn overprikkeling of onduidelijkheden. Help mij structureren. Geef mij even rust en tijd! Dit vraagt van ons dat we kunnen verbinden met onszelf en vanuit zachte kracht kunnen reageren, met het kind kunnen meebewegen, zonder daarbij onze grenzen te verliezen. Het vraagt om vertragen i.p.v. versnellen! Aansluiten bij de bewegingssnelheid van het kind, i.p.v. dat het kind moet aansluiten bij de bewegingssnelheid van de ander, dat gaat immers op dat moment niet! Kernwaarden waarop de trainingsmethode “Jongens in hun kracht” is gebaseerd.

Als we dus kunnen/willen zien wat de vraag achter het zichtbare gedrag is, dan zie je dus wat een ander niet ziet. Precies zoals het spel.. ”Ik zie, Ik zie.. Wat jij niet ziet!”